4) Kategorie danych osobowych:Imię i nazwisko, data urodzenia, wyznanie, adres zamieszkania, numer telefonu oraz inne np. związane z udzielanymi sakramentami lub zgodnie z procesową procedurą kanoniczną.
5) Odbiorcy danych osobowych:Do odbioru wypisów z ksiąg metrykalnych upoważniona jest tylko zainteresowana osoba, której dane dotyczą – za okazaniem dokumentu tożsamości lub pełnomocnictwa osoby, której dane dotyczą. W przypadku dzieci – ich rodzice, bądź opiekunowie prawni. Mogą być one również wysłane przez kancelarię parafii droga służbową do parafii, gdzie są wymagane dla określonych celów. Tam będą mogły być odebrane po zweryfikowaniu tożsamości i uprawnień osoby odbierającej.
Inne osoby mogą je otrzymać wyłącznie na podstawie pełnomocnictwa notarialnego udzielonego przez wyżej wymienione osoby.Świadectwa i kopie aktów chrztu i małżeństw osób zmarłych oraz świadectwo i kopia aktu zgonu mogą być wydawane krewnym, spadkobiercom lub innym osobom, które wykażą interes prawny.
Przeglądanie i badanie ksiąg ochrzczonych w celach naukowych lub genealogicznych wymaga odrębnego zezwolenia proboszcza lub ordynariusza miejsca;
6) Jakie dane są szczególnie chronione i przez jak długi czas:Ustalony zgodnie z prawem kanonicznym szczególnie chronione są dane dotyczące:
chrztów – do 100 lat wstecz;
małżeństw – do 60 lat wstecz;
zgonów – do 50 lat wstecz.
7) Komu wolno ujawniać dane osobowe:
Dane osobowe mogą być ujawnione wyłącznie w instytucjonalnych relacjach wewnątrzkościelnych.
Dane te nie mogą być przekazywane poza Kościół bez zgody osób, których dane dotyczą, z wyjątkiem zgodnego z prawem żądania ze strony organów publicznych i w innych przypadkach wymienionych w art. 7 Dekretu KEP
Inspektor ochrony danych osobowych
PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH W ARCHIDIECEZJI GNIEŹNIEŃSKIEJ
Zgodnie z ust. 1 art. 91 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (RODO) kościoły i związki lub wspólnoty wyznaniowe mogą stosować własne szczegółowe zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych, o ile w momencie wejścia wspomnianego rozporządzenia posiadały takie zasady i pod warunkiem, że zasady te zostaną dostosowane do w/w rozporządzenia.
Kościół katolicki kierując się normami Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r., chroni prawo do dobrego imienia i intymności (kan. 220 KPK) oraz w szeregu innych przepisów, zarówno prawa powszechnego, jak i partykularnego określa zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych. Z dniem 30 kwietnia 2018 r., poprzez Dekret ogólny w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim, wydany przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (Dekret KEP), po uzyskaniu recognitio Stolicy Apostolskiej z dnia 22 marca 2018 r., system ten został dostosowany do standardów RODO.
Obecnie przetwarzanie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur opiera się na Kodeksie Prawa Kanonicznego, Dekrecie KEP oraz prawie partykularnym lub prawie specjalnym.
1)Administrator danych osobowych: Administratorem Danych Osobowych, a więc podmiotem odpowiedzialnym za ich przetwarzanie jest parafia rzymskokatolicka pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Popowie Ignacewie, 62-212 Mieleszyn NIP 7841658517, reprezentowana przez księdza proboszcza, na którym spoczywa obowiązek ochrony tych zbiorów.
3) Cel przetwarzania:Każda osoba przychodząca do kancelarii parafialnej, aby korzystać z posług religijnych, duszpasterskich, administracyjnych, charytatywnych i sądowych wyraża zgodę na gromadzenie i przetwarzanie jej danych osobowych koniecznych do wypełnienia tych posług. Zgodnie z obowiązującym powszechnym i partykularnym prawem kanonicznym: zbiorem danych są księgi metrykalne i inne rejestry (dokumentacja) związana z udzieleniem sakramentów i sakramentaliów oraz związane ze stanem kanonicznym, prowadzone kartoteki parafialne, wydawane wypisy z rejestrów parafialnych a także inne, jeżeli w danej sytuacji ma to miejsce np. informacje o autorstwie artykułów w gazetce parafialnej, przynależność do grupy parafialnej.
Na szczeblu parafialnym podstawowym zbiorem danych osobowych są księgi parafialne zawierające rejestr osób ochrzczonych, przystępujących do I Komunii Świętej, bierzmowanych, zapowiedzi przedślubnych, zawartych małżeństw, chorych, zgonów, cmentarna.
Obejmuje to także inne dane konieczne do bieżącej pracy – np. księga intencji mszalnych, kartoteka parafialna, rejestry osób, wykazy członków grup i wspólnot duszpasterskich i rad parafialnych.
Czym jest „zbiorowa intencja Mszy św.”?
Przyjęła się praktyka powierzania kapłanom sprawowania Mszy św. w intencji, o którą proszą wierni (składana przy tej okazji ofiara stanowi zasadnicze źródło utrzymania kapłana). Intencja Mszy św. może dotyczyć zarówno żyjących, jak i zmarłych, jednej lub wielu osób albo spraw. Zwykle kapłan odprawia jedną Mszę św. w ciągu dnia. Bywają jednakże przypadki, w których osób proszących o intencję mszalną jest znacznie więcej niż kapłanów albo istnieje potrzeba szybkiego terminu odprawienia Mszy św. Wtedy można zaproponować włączenie prośby do „intencji zbiorowej” Mszy św., to znaczy: jeden kapłan sprawuje Mszę św. w intencjach zamawianych przez wiele osób. Ponadto może się zdarzyć, że wierni krępują się prosić o intencję Mszy św., ponieważ nie mogą złożyć zwyczajowej ofiary. Wtedy również można zaproponować włączenie się do „intencji zbiorowej”, wyjaśniając, że wysokość składanej ofiary nie jest związana z żadną zwyczajową kwotą.
Czy zbiorowa intencja Mszy św. jest gorsza lub mniej skuteczna? Absolutnie nie, ponieważ moc Mszy św. zależy nie od liczby kapłanów, ale od Chrystusa, który ofiaruje siebie Ojcu w powierzonych intencjach. Jego ofiara ma zawsze wartość nieskończoną i moc zdolną objąć wszystkie intencje świata. Różnica między intencją „indywidualną” a „zbiorową” może mieć jedynie psychologiczne znaczenie w przeżywaniu Mszy św. przez osoby, które o intencję prosiły. Ważne jest religijne zaangażowanie w modlitwę osoby zamawiającej intencję mszalną, czego wyrazem jest m.in składana ofiara, której wysokości nie można mierzyć według nominałów banknotów. O wdowie, która wrzuciła do skarbony świątyni obiektywnie niewiele, Jezus powiedział, że wrzuciła najwięcej, bo wrzuciła wszystko, co dać mogła.